sklep spółdzielczy. Wybudował remizę dla straży ogniowej i dom ludowy w Słupi, w którym mieścił się sklep spółdzielczy z mieszkaniem, sala zebrań kółka rolniczego, kasa oszczędnościowo-pożyczkowa.
W latach I wojny światowej oraz w okresie międzywojennym należał do czynnych działaczy społecznych powiatu płockiego. W 1914 był członkiem Płockiego Powiatowego Komitetu Obywatelskiego. Należał do Rady Opiekuńczej Powiatu Płockiego. Odpowiedział aktywnie na apel „Ratujcie dzieci”, przeznaczając znaczne sumy na rzecz najbardziej potrzebującej dziatwy. Należąc do Związku Ludowo-Narodowego, rozwijał działalność na terenie pięciu gmin w Płockiem, gdzie miał znaczne wpływy. W 1920 bronił Płocka przed bolszewikami. Przez 20 lat był członkiem Sejmiku Powiatowego w Płocku, a przez 25 lat gminnej rady Majki z siedzibą w Łęgu.
Za działalność społeczną został odznaczony w 1939 Srebrnym Krzyżem Zasługi.
W Sylwestra 1939 został wraz z żoną wypędzony przez Niemców z domu.
Zmarł w czasie powstania warszawskiego w 1944.
W 1912 ożenił się z Zofią Jurzyńską, córką Stanisława, lekarza i ziemianina, z którą miał syna Jana Adalberta.
Zobacz też Jan Dołęga-Zakrzewski Jan Tytus Dołęga-Zakrzewski Maria Zakrzewska-Raniecka Wiesław Antoni Lasocki Leszek Stanisław Zakrzewski Marek Józef Dołęga-Zakrzewski