W 1980 zatrudniony na stanowisku adiunkta, a w 1988, po habilitacji uzyskanej na podstawie pracy pt. „Badania nad mechanizmem adaptacji pozostałej po resekcji części jelita cienkiego”, awansował na stanowisko docenta.
W czerwcu 1992, bez udziału chirurgów z innych krajów, wykonał pierwszą w Polsce cholecystektomię techniką laparoskopową. Od 1990 do 1999 pełnił funkcję wojewódzkiego specjalisty w zakresie chirurgii ogólnej w województwie płockim, a od 1999 do lipca 2008 tę samą funkcję sprawował w województwie mazowieckim. Od 1999 do 2003 był specjalistą wojewódzkim transplantologii klinicznej w województwie kujawsko-pomorskim. W 1993 awansował na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Medycznej w Warszawie, a w 1999 na stanowisko profesora zwyczajnego.
W latach następnych zaangażował się w rozwinięcie programu przeszczepiania wątroby w Klinice. W 1996 został prodziekanem, a w 2002 dziekanem I Wydziału Lekarskiego. Od 1998 był też Kierownikiem Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby AM (obecnie WUM) w Warszawie. W 1999 rozpoczął wraz z Centrum Zdrowia Dziecka program przeszczepiania wątroby od dawcy żywego. Zaowocował on jeszcze w tym samym roku pierwszym w Polsce udanym przeszczepieniem fragmentu wątroby od żywego dawcy.