W przypadku pozostałych dwu znaków, ton sylaby jest zależny od klasy spółgłoski oraz rodzaju sylaby:
Klasa Brak znaku –่ –้ –๊ –๋ Sylaba otwarta Sylaba zamknięta Wysoka rosnący: ขาม khǎam niski: ขับ khàp, ขาบ khàap niski: ข่าม khàam opadający: ข้าม khâam – – Średnia średni: กาม kaam niski: กับ kàp, กาบ kàap niski: ก่าม kàam opadający: ก้าม kâam wysoki: ก๊าม káam rosnący: ก๋าม kǎam Niska średni: คาม khaam wysoki: คับ kháp opadający: คาบ khâap opadający: ค่าม khâam wysoki: ค้าม kháam – –
Dwa znaki pisma tajskiego mogą występować jako litery modyfikujące – są to ห oraz อ. Nie są one wymawiane, a ich rolą jest zmiana klasy następującej po nich spółgłoski:
ห (ห นำ hǒo nam) – zmienia następną spółgłoskę na klasę wysoką. Przykłady – ไม่ [mâi] nie > ไหม่ [mài] nowy, ลวง [luang] oszukiwać, zwodzić > หลวง [lǔang] państwowy, królewski. Znak ten występuje wyłącznie przed spółgłoskami klasy niskiej, niemających swoich odpowiedników w klasie wysokiej (ง, ญ, น, ม, ย, ร, ล, ว).
อ (อ นำ ʼɔɔ nam) – zmienia następną spółgłoskę na klasę średnią. Występuje wyłącznie w czterech słowach: อย่า yàa „nie...! (zakaz)”, อยู่ yùu „znajdować się”, อย่าง yàaŋ „rodzaj; tak jak” oraz อย่าก yàak „chcieć”.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Thai Consonants and Their Transcription Thai Vowels, Diphthongs, and Their Transcription Alfabet tajski na portalu Omniglot Nauka pisma – film
tajskie Kategoria:Tajlandia tajskie Kategoria:Język tajski