Po tym, jak von Carmer na polecenie króla Fryderyka II objął stanowisko kanclerza, Svarezowi powierzono ministerstwo sprawiedliwości.
Na nowym stanowisku Svarez brał udział w najważniejszych pracach ustawodawczych. Pracował nad Ordynacją Hipoteczną (Hypothekeordnung) z 1785. Współpracował przy ułożeniu Landrechtu – największej pruskiej kodyfikacji XVIII wieku. Odpowiadał za te tytuły kodeksu, które dotyczyły prawa cywilnegoKarol Koranyi, Powszechna historia prawa, oprac. Katarzyna Sójka Zielińska, Warszawa 1976.. W 1793, na bazie Corpus Iuris Fridericianum, opracował na nowo procedurę cywilną, tzw. Powszechną Ordynację Sądową (Algemeine Gerichtsordnung). Tak kształował przepisy prawa sądowego, by ograniczyć bezpośredni wpływ absolutnego monarchy na sądownictwo. Było to zgodne z duchem Oświecenia.
Był również nauczycielem późniejszego króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Napisał popularne broszury publicystyczne Unterricht über die Gesetze („Nauki o ustawach) i Briefwechsel über die gegenwärtige Justiz Reform in den Preussischen Staaten („Listy o obecnej reformie prawa w państwach pruskich”). Dzięki swoim dziełom stał się jednym z najbardziej znanych prawników niemieckich swojego czasu.