W 2002 uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego, w 2006 został wiceprzewodniczącym izby niższej parlamentu. W 2007 był rzecznikiem François Bayrou w kampanii prezydenckiej. Po pierwszej turze poparł jego koncepcję powołania Ruchu Demokratycznego. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku mimo członkostwa w MoDem ubiegał się o reelekcję jako niezależny kandydat prawicy, został też poparty przez Unię na rzecz Ruchu Ludowego. Po uzyskaniu reelekcji wstąpił do proprezydenckiej frakcji Nowego Centrum. W 2008 objął stanowisko sekretarza wykonawczego tej partii. W wyborach parlamentarnych w 2012 ponownie został wybrany na deputowanego.
Założył następnie nową formację pod nazwą Force européenne démocrate, z którą przystąpił do Unii Demokratów i Niezależnych. W listopadzie 2014 został nowym liderem UDI, pokonując w drugiej turze głosowania Hervégo Morina. W 2017 uzyskał reelekcję na XV kadencję Zgromadzenia Narodowego. W niższej izbie parlamentu zasiadał do 2022, w tym samym roku przestał pełnić funkcję przewodniczącego UDI.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Politycy Les Centristes Kategoria:Politycy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej Kategoria:Politycy Unii Demokratów i Niezależnych Kategoria:Ludzie związani z Drancy Kategoria:Urodzeni w 1967