Po powrocie do Krakowa zorganizował oddział kawalerii (trzy plutony, ok. 80 żołnierzy) i na jego czele, w lipcu 1863, udał się w granice Królestwa Polskiego. Nie udało mu się połączyć z oddziałem powstańczym pod dowództwem "Kosy" i po porażce w potyczce z kozakami, wycofał się do Galicji. Niepowodzenie akcji Mycielskiego, spotkało się z ostrą krytyką (m.in. lwowskiej "Gazety Narodowej") i doprowadziło do wytoczenia mu sprawy przed sądem wojennym, który go jednak uniewinnił. W październiku 1863 udał się w Lubelskie i dowodził jazdą w oddziale Tomasza Wierzbickiego. Poległ, dowodząc patrolem, w starciu z dragonami rosyjskimi, podczas bitwy pod Mołodutynem (Zieliński wymienia tę miejscowość jako Mołoduszyn) 2 listopada 1863 r, został pochowany na cmentarzu unickim w Sielcu.
Nie był żonaty. Podobno wyróżniał się potężnym wzrostem i nieprzeciętną siłą fizyczną.
Polegli powstańcy 1863 roku zostali odznaczeni przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego 21 stycznia 1933 roku Krzyżem Niepodległości z MieczamiZarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z mieczami poległym i zmarłym Powstańcom 1863 r.