dwa srebrne między trzema czerwonymi. W III klejnocie pół kozła wspiętego, czarnego, w lewo. W IV klejnocie ramię zbrojne, złote, wznoszące miecz.
Labry herbowe na hełmach: I labry czerwone, podbite złotem. II labry czerwone, podbite srebrem. III labry czerwone, podbite złotem. IV labry błękitne, podbite srebrem.
Historia Dyplom z herbem został wydany 20 grudnia 1782 roku Mateuszowi Michałowi Jaksa-Bąkowskiemu, wraz z nadaniem tytułu hrabiego Królestwa Galicji (niem. hoch- und wohlgeboren, graf von) przez Józefa II. Podstawą nadania był patent z 1775 roku, genealogia potwierdzona przez magnatów, przywiązanie do domu cesarskiego, senatorscy przodkowie oraz domicyl.
Najstarszy syn Mateusza, Jan Wincenty, otrzymał odmowę potwierdzenia tytułu w Królestwie Polskim, ponieważ nie złożył wymaganych dokumentów. Postępowanie w tej sprawie zamknięto 2 listopada 1824 roku. Jego wnuk natomiast, Ferdynand Jaksa-Bąkowski, został wpisany wraz z tytułem hrabiowskim do Metryki Szlacheckiej w dniu 10 października 1828 roku.