Od 1998 do 2007 zasiadał w radzie regionu Île-de-France.
W 1995 objął mandat posła do Zgromadzenia Narodowego w miejsce Guya Druta, który objął stanowisko rządowe. W parlamencie zasiadał przez dwa lata. Ponownie deputowanym został w 2002, zrezygnował jednak w związku z powołaniem na stanowisko sekretarza stanu ds. kontaktów z parlamentem i rzecznika prasowego rządu Jean-Pierre'a Raffarina. Pierwszą z tych funkcji te pełnił do marca 2004, kiedy to został ministrem delegowanym w resorcie spraw wewnętrznych. W listopadzie tego samego roku objął urząd ministra delegowanego ds. budżetu. Pozostał na tej funkcji także w gabinecie Dominique'a de Villepin, sprawując ją do maja 2007. W ostatnim z tych rządów również zajmował stanowisko rzecznika prasowego.
W kolejnych wyborach został deputowanym XIII kadencji. W Zgromadzeniu Narodowym objął kierownictwo grupy deputowanych Unii na rzecz Ruchu Ludowego, zastępując Bernarda Accoyera. W 2010 powołany na sekretarza generalnego UMP, faktycznego przewodniczącego partii. W 2012 uzyskał poselską reelekcję.