atrybutem jego był sa – symbol opieki. Sam jego groteskowy wygląd miał odstraszać bestie, węże i owady, a także odpędzać uroki – zgodnie z zasadą, że śmiech nie dopuszcza zła. W drobnej plastyce nierzadko spotykane są jego wyobrażenia ityfaliczne.

W ikonografii często przedstawiano go grającego na flecie lub bijącego w bębenek jako bóstwo muzyki, tańca i radości, mające też związek z piciem i pijaństwem. Tańcem i grą uśmierzał gniew bogini Hathor i jako tancerza wyobrażano go w sztuce od okresu amarneńskiego. W sposób naturalny był patronem karłów na dworze faraońskim. Uchodził też za patrona mistycznej inicjacji, Strażnika Bramy, ponieważ imię jego oznacza „rozpoczynać”, „wprowadzać”. Za jego małżonkę w czasach ptolemejskich uważana była bogini Beset.