Propagowała dzieła Stanisława Moniuszki, Michała Kleofasa Ogińskiego, Aleksandra Zarzyckiego, Zygmunta Noskowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, Franciszka Brzezińskiego, Henryka Melcera, Karola Szymanowskiego, Juliusza Zarębskiego i Ludomira Różyckiego.
Okupację spędziła w Warszawie, gdzie dała ok. 60 koncertów konspiracyjnych. W 1946 była gwiazdą pierwszego Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju. Ostatni jej występ odbył się 2 lipca 1947 i był to był recital chopinowski w Polskim Radiu.
Życie prywatne Jej mężem był Jerzy Rabcewicz (1864–1930), tytularny generał brygady Wojska Polskiego. Pobrali się w 1893, mieli czworo dzieci.
Zofia Rabcewicz wraz z mężem spoczywa w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 237-4-9,10).
Postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 6 września 1947 pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitną i długoletnią działalność artystyczną”..
Dyskografia Ballada F-dur op. 38 F. Chopina, Odeon, 1932 Ballada F-dur op. 38 F. Chopina, Muza 1932 Mazurek C-dur op. 56 nr 2 F. Chopina, Odeon, 1932 Mazurek cis-moll op. 63.3 F. Chopina, Odeon, 1932 Walc cis-moll op. 64.2 F.