W 2005 odszedł z Sojuszu Narodowego, zakładając własne regionalne ugrupowanie pod nazwą Sojusz Sycylijski (Alleanza Siciliana). W 2006 bez powodzenia ubiegał się o urząd prezydenta Sycylii. Rok później wprowadził swoją partię do założonej przez dysydentów z AN formacji Prawica. W 2011 objął stanowisko podsekretarza stanu w resorcie pracy. W 2012 został posłem regionalnego parlamentu.
W 2015 powołał regionalny ruch „Diventerà Bellissima”. W listopadzie 2017 jako kandydat centroprawicowej koalicji wygrał wybory na urząd prezydenta Sycylii. W 2022 nie ubiegał się o reelekcję na tę funkcję, został natomiast w tymże roku wybrany do Senatu.
W październiku 2022 objął stanowisko ministra bez teki w rządzie Giorgii Meloni, powierzono mu odpowiedzialność za sprawy morskie i regiony południowe. W następnym miesiącu odebrano mu drugi z tych działów, jednocześnie przekazując kwestie dotyczące obrony cywilnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Urodzeni w 1955