Kandydował bez powodzenia w wyborach do PE w 2004 z ramienia koalicyjnego Drzewa Oliwnego. Mandat europosła objął w 2006, zastępując Piera Luigiego Bersaniego. W 2009 uzyskał reelekcję na kolejną kadencję. W 2011 przeszedł z Partii Demokratycznej do ugrupowania Verso Nord, które założył Massimo Cacciari. W 2013 odszedł z Europarlamentu w związku z wyborem do Senatu XVII kadencji z ramienia koalicji Z Montim dla Włoch, w którym zasiadał do 2018. W 2015 powrócił do Partii Demokratycznej, kilka lat później związał się z formacją Azione.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Włochy) Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Ludowej Kategoria:Politycy Margherity Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Turyńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Bielli