Dążąc do oparcia się na robotnikach i w ogóle warstwach uboższych, zamierzał podejmować w swej walce problemy bliskie tym kręgom.
Trzon grupy został wyeliminowany po fali aresztowań w sierpniu 1973 roku. Na przełomie lat 70. i 80. Ruch 2 Czerwca podzielił się na dwie frakcje: pierwsza („Nieugięci nad Sprewą”) pod wodzą F. Teufela i Gerarda Klöppera chcieli utrzymać dawną linię – terror indywidualny jako „sabotaż funkcjonowania władzy” w imię doraźnych interesów uciskanych grup społecznych. Druga grupa (G. Kröcher-Tiedemann, G. Rollnick, Christian Müller) nawiązywała do ideologii RAF-u – walka zbrojna jest „walką klasową, będącą częścią wojny wyzwoleńczej w III Świecie” – i w czerwcu 1980 roku ogłasza połączenie z Frakcją Armii Czerwonej. Po rozpadzie Ruchu część jego dotychczasowych aktywistów zasiliła berlińskie Komórki RewolucyjneTerroryzm w Europie Zachodniej s. 80..
Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę 2 lutego 1972 roku anarchiści zorganizowali zamach bombowy na brytyjski jachtklub, w eksplozji zginęła jedna osoba. Atak przeprowadzony został na znak solidarności z IRA. Kilka tygodni później bojówkarze napadli na bank i zaatakowali konsulat Turcji w Berlinie.