Praca duszpasterska W tym samym roku otrzymał święcenia kapłańskie, zaś w roku następnym został skierowany do pracy duszpasterskiej w cerkwi św. Marii Magdaleny w Petersburgu, przy szkole dla felczerek i pielęgniarek. W 1907, ze względu na słabe zdrowie oraz zatarg z Rasputinem został przeniesiony ze stolicy Rosji do cerkwi garnizonowej w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie pełnił obowiązki kapelana wojskowego. Następnie awansował na stanowisko dziekana wojsk nadmorskich Floty Czarnomorskiej, zostając równocześnie proboszczem w soborze św. Włodzimierza w Sewastopolu. W czasie pracy duszpasterskiej w tym mieście, zainspirowany wydarzeniami buntu na statku Święty Jan Złotousty w 1912 napisał na zamówienie wyższych oficerów floty książkę adresowaną do marynarzy Dyscyplina i koleżeństwo.
W czasie rewolucji październikowej został uznany za wroga socjalizmu i miał zostać aresztowany. Został jednak uprzedzony przez jednego z marynarzy i zdołał wyjechać do Moskwy, pozostawiając na miejscu żonę z półroczną córką Ireną. We wrześniu 1918 został mianowany proboszczem cerkwi Wasyla Błogosławionego, a po zamknięciu tej cerkwi w lutym 1919 – cerkwi św. Aleksego. Był kilkakrotnie zatrzymywany za głoszenie kazań nieprzychylnych bolszewikom.