Od października 1966 do sierpnia 1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie na kierunku ogólnowojskowym. Następnie został szefem sztabu 25 Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich w Szczecinie. Po odbyciu kursu szczebla operacyjno-taktycznego – w 1971 został dowódcą 41 Pułku Zmechanizowanego im. mjr. Bronisława Lachowicza w Szczecinie. Pułk pod jego dowództwem został dwukrotnie (w 1972 i 1973 roku) wyróżniony w dyrektywach szkoleniowych MON za uzyskanie wysokich osiągnięć szkoleniowych oraz zdobycie tytułu „Mistrza Gospodarności”
Od sierpnia 1974 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie.
Po ukończeniu Akademii przez 4 miesiące był szefem sztabu 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej im. Konstantego Rokossowskiego w Szczecinku. Od 15 listopada 1976 dowodził 5 Saską Dywizją Pancerną im. gen. bryg. Aleksandra Waszkiewicza w Gubinie. Na tym stanowisku, z dniem 9 października 1980, na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansował na stopień generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1980 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński.