Aleksander Śnieżko (ur. 6 lutego 1896 w Kiejdanach, zm. 13 lipca 1975 we Wrocławiu) – pierwszy dyrektor Muzeum Poczty i Telekomunikacji we Wrocławiu, historyk poczty i filatelista, publicysta, autor artykułów i książek dotyczących historii poczty polskiej, a także kolekcjoner ekslibrisów.
Życiorys Był organizatorem i pierwszym dyrektorem Muzeum Poczty i Telekomunikacji w latach 1955–1965. Jako historyk poczty publikował na łamach „Komunikatu Wewnętrznego Oddziału Krakowskiego PZF”, „Filatelisty”, „Łódzkiego Biuletynu Filatelistycznego”, „Union Postale”, „Ziemi Lidzkiej”, „Łącznika Pocztowego”, „Stolicy”, „Słowa Polskiego”, „Sammler-Expressu” (NRD) i innych. Był autorem ok. 400. publikacji, m.in. Kościół farny w Mirze • Szkic monograficzny 1587–1937 (Lida 1937), Dworek Mickiewiczowski w Nowogródku • Monografia historyczna (Wilno 1930), Szkice z dziejów poczty śląskiej (Zamość 1957), Ekslibrisy filatelistyczne (Wrocław 1957), Historiografia poczty polskiej (Warszawa 1959), Polska literatura filatelistyczna 1894–1951 • Monografia bibliograficzno–biograficzna (Turkowice b.r.w.), Poczta polska w Stambule 1766-1922 (Warszawa 1960), Dawne szyldy pocztowe (Wrocław 1962), Motyw pocztowy w ekslibrisie (Wrocław 1963). Jego praca dotycząca pierwszej zasadniczej reorganizacji poczty polskiej pt.