Poczta we Wrocławiu – początki poczty na Dolnym Śląsku sięgają średniowiecza, kiedy zaczęto organizować tu pierwsze poczty klasztorne. W niedługim czasie założone zostały pierwsze prywatne poczty, działające na potrzeby kupców. Były to poczty piesze. Powstała wówczas korporacja posłańców pocztowych, czy miejski urząd gońców. Od 2 poł. XV w. można mówić o poczcie nowożytnej, czyli zorganizowanej, posiadającej ustaloną administrację, posługującą się wewnętrznymi przepisami, jak regulaminy ruchu pocztowego, mającą ustalone opłaty z dane usługi, itp. Poczta wrocławska była wówczas najlepiej funkcjonującą pocztą w państwie. W okresie panowania austriackiego poczta śląska zorganizowała liczne połączenia pocztowe z różnymi częściami regionu, kraju oraz międzynarodowe. W okresie nowożytnym, po przejęciu poczty dolnośląskiej przez Rzeszę zmieniły się jej zasady funkcjonowania oraz wewnętrzna organizacja. Wyznaczono specjalne okręgi pocztowe, którymi kierowały okręgowe zwierzchnie dyrekcje poczty (m.in. we Wrocławiu, Opolu i Legnicy). Nastąpił także rozwój usług, wielkości i liczebności placówek oraz jakości poczty dolnośląskiej. Odbudowa po 1945 Po zakończeniu działań wojennych w 1945 na ziemiach b.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Poczta we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.