Sulejman WspaniałyW polskiej literaturze Sulejman Wspaniały jest czasami nazywany „Sulejmanem I Wspaniałym” (np. Słownik władców świata M. Hertmanowicz-Brzozy i K. Stepana oraz Słownik władców Europy nowożytnej i najnowszej pod red. J. Dobosza i M. Serwańskiego), niekiedy zaś określany jest jako „Sulejman II Wspaniały” (np. Sulejman II Wspaniały J.S. Łątki oraz Jagiellonowie M. Duczmal). Różnica wynika z odmiennego podejścia do postaci Sulejmana Çelebiego, który w 1402 ogłosił się sułtanem, lecz nie zdołał przejąć pełni władzy i zginął w walce ze swymi braćmi. Historycy niezaliczający Sulejmana Çelebiego do listy samodzielnych sułtanów osmańskich przydają Sulejmanowi Wspaniałemu liczebnik „I” lub go pomijają, a kolejnego władcę o tym imieniu mianują Sulejmanem II (tak np. Osmanowie D. Kołodziejczyka w Dynastiach Europy oraz Historia powszechna 1492–1648 L. Bazylowa). (, , , zwany również Prawodawcą, Kanuni, ; ur. 6 listopada 1494, zm. 6 lub 7 września 1566 podczas oblężenia Szigetváru) – sułtan osmański w latach 1520–1566. Był synem Selima I Groźnego i Ayşe Hafsy (Hafizy).