Już podczas pierwszej próby kotłów 20 czerwca 1892 roku doszło do pęknięcia płomieniówki w kotle i wydmuchu pary przez palenisko, na skutek czego oparzenia odniosło 16 ludzi. Przeróbki kotłów przez producenta zajęły prawie rok i próby wznowiono dopiero 3 maja 1893 roku. Od 16 maja prowadzono próby artylerii. Podczas dalszych prób okazało się, że maszyny okrętu nie mogą zapewnić projektowej mocy i prędkości, przez co kilkakrotnie modyfikowano średnicę i skok śrub napędowych. 19 października 1893 roku doszło do dwóch wypadków w kotłowni, w których zginęło kilku palaczy. Między listopadem tego a kolejnego roku okręt był naprawiany. W lutym 1894 roku ujawniła się też konieczność remontu palenisk w kotłach, które ulegały deformacji; przy tym zdecydowano się zmniejszyć ich średnicę dla zwiększenia wytrzymałości. Próby wznowiono 25 stycznia 1895 roku, przy czym dla uniknięcia dalszych deformacji marynarka zdecydowała ograniczyć maksymalne ciśnienie pary w kotłach, a tym samym poprzestać na niższej prędkości. Podczas prób 2 kwietnia okręt rozwinął prędkość maksymalną 19,73 węzła przy mocy indykowanej 13 186 KM. Ostatecznie 15 maja 1895 roku „Dupuy de Lôme” został przyjęty do służby.