thumb|300px|Abraham Janssens, Skalda i Antwerpia (1609), Koninklijk Museum voor Schone Kunsten thumb|300px|Abraham Janssens, Opłakiwanie Chrystusa (ok. 1621–1622), Muzeum Narodowe w Warszawie Abraham Janssens van Nuyssen (1575 w Antwerpii, zm. 25 stycznia 1632 tamże) – flamandzki malarz okresu baroku.
Życiorys W latach 1584–1585 terminował u Jana Snellincka, w 1598 w Rzymie był uczniem holenderskiego artysty Willema van Nieulandta. Około 1601 powrócił do Antwerpii, gdzie został mistrzem cechu św. Łukasza. W 1609, razem z Rubensem, otrzymał zlecenie na udekorowanie sali reprezentacyjnej ratusza w Antwerpii. W 1610 wstąpił do Bractwa Pielgrzymów św. św. Piotra i Pawła.
Współpracował także z Fransem Snydersem, pejzażystą Janem Wildensem, Janem Breughelem młodszym i Adriaenem van Utrechtem. Jego uczniami byli m.in. Gerard Seghers i Theodoor Rombouts.
Twórczość Malował obrazy mitologiczne, historyczne, religijne i alegoryczne. Początkowo tworzył w stylu eklektycznym, z elementami manieryzmu, mając skłonność do skomplikowanych, tłocznych kompozycji. Następnie na krótko uległ wpływowi caravaggionizmu, tworząc bardzo plastyczne postaci w silnie skontrastowanym światłocieniu.