Robert Falcon Scott (ur. 6 czerwca 1868 w Plymouth, zm. prawd. 29 marca 1912 na Antarktydzie) – brytyjski wojskowy i badacz Antarktydy, oficer Royal Navy.
Młodość i kariera w marynarce Robert F. Scott wstąpił do Royal Navy i w wieku 13 lat wyruszył w swój pierwszy rejs w sierpniu 1883 na pokładzie HMS „Boadicea”, służył na tym okręcie jako midszypmen przez dwa lata. W wieku 18 lat podczas szkolenia oficerskiego spotkał komandora Alberta Markhama i geografa Clementsa Markhama, na których zrobił bardzo dobre wrażenie, tak, że uznali go za dobrego kandydata na przyszłego dowódcę ekspedycji antarktycznej.
W 1894 rodzina Scotta straciła niemal cały majątek prawdopodobnie w wyniku nierozważnej inwestycji ojca, który niedługo potem w 1897 zmarł na chorobę serca. Również w 1894 roku Scott ukończył szkolenie i rozpoczął służbę jako oficer torpedowy (ang. torpedo lieutenant). Większość żołdu przekazywał matce oraz siostrom, a po śmierci starszego brata Archiego w 1898 został głową rodziny.