W jej skład wchodziły: 1 Choperski Pułk Konny – d-ca esauł Łarionow, 1 Łabiński Pułk Konny – d-ca esauł Kowaliow, Terski Oddział Konny, 6 Kubański Batalion Płastuński (Pieszy) – d-ca esauł Bałujew.
Działając na tyłach wojsk bolszewickich, stosowała partyzanckie metody walki. W jej szeregach panowała surowa dyscyplina wojskowa. Na początku lipca powstańcy przeszli do otwartej walki z oddziałami bolszewickimi na Kubaniu. Do pierwszego boju doszło 4 lipca między stanicami Krasnogorskaja i Kardonikskaja. Powstańcy rozbili dwa pułki bolszewickie, zdobywając 10 karabinów maszynowych, ok. 300 karabinów ręcznych i ok. 200 koni. Podniosło to morale sił kozackich i pozwoliło uzyskać nowych ochotników. Ich liczebność osiągnęła – według różnych źródeł – od 15 do 30 tys. ludzi. Generał M. A. Fostikow stał na czele kilkutysięcznego oddziału. Do początku sierpnia Kozacy zajęli szereg stanic w rejonie Batałpaszyńska. 4 sierpnia wraz z innymi kozackimi przywódcami gen. M. A. Fostikow podpisał porozumienie z gen. Piotrem N. Wranglem, skierowane przeciwko władzom bolszewickim. Potwierdziło ono autonomię kozackich ziem w ramach państwa rosyjskiego. Armia Wyzwolenia Rosji została podporządkowana gen. P. N. Wranglowi jako głównodowodzącemu wojsk białych. W myśl tej umowy od połowy sierpnia wspomagała ona z północnego wschodu wojska białych gen.