Załoga okrętu składała się 327 oficerów, podoficerów i marynarzy. Załoga rezerwowa składała się z 11 oficerów i 181 podoficerów i marynarzy, załoga alarmowa liczyła pięciu oficerów i 80 marynarzy, a podczas przebywania okrętu w rezerwie obsadzony był przez trzech oficerów oraz 39 marynarzy. Pomieszczenia oficerskie znajdowały się na rufie, a marynarskie wewnątrz nadbudówki dziobowej, gdzie także znajdował się kambuz; pod pokładem znalazło się miejsce dla lazaretu.
Urządzenia napędowe Okręt był napędzany sześcioma turbinami parowymi Parsonsa, wyprodukowanymi na licencji w stoczni STT w Trieście, pracującymi na cztery linie wałów zakończonych trójłopatowymi śrubami napędowymi o średnicy 2,1 metra, wykonanymi z brązu manganowego. Dwie turbiny wysokoprężne sprzęgnięte były z wałami zewnętrznymi, natomiast dwie turbiny niskoprężne i dwie marszowe połączone były z wałami wewnętrznymi (i tylko wały wewnętrzne przystosowane były do biegu wstecznego). Parę dostarczało 16 opalanych węglem kotłów wodnorurkowych Yarrow z 44 paleniskami, rozmieszczonych w czterech kotłowniach. W kotłowni dziobowej zainstalowane były kotły z ośmioma paleniskami, a w trzech kotłowniach rufowych kotły miały po 12 palenisk. Maszyny osiągały łączną maksymalną moc 25 130 KM, co pozwalało na osiągnięcie prędkości maksymalnej 27 węzłów.