Po upadku powstania przedostał się przez Elbląg do Francji i następnie do Anglii. W 1834 roku skazany przez władze rosyjskie na powieszenie za udział w powstaniu listopadowymTygodnik Petersburski, 1834, nr 86, s. 520..

Po wybuchu we Francji rewolucji 1848 roku Hauke przyłączył się do Legionu Mickiewicza, gdzie dowodził formacją wysłaną do Livorno w Toskanii. Z ideologią Mickiewicza nie zgadzał się i miał liczne zatargi z podwładnymi i kolegami oficerami. W 1849 opuścił Legion przekazując dowództwo Aleksandrowi Fijałkowskiemu. Legion wziął udział w walkach w Rzymie, a Hauke powrócił do Francji, skąd udał się na ostateczną emigrację do USA. Losy Haukego w Stanach Zjednoczonych nie są znane, wiadomo tylko, że zmarł w Nowym Orleanie w 1852 roku. Pochowany na Cmentarzu Montmartre.

Bibliografia Louise Hauke, Le général Maurice Hauke, Paris 1907 Stanisław Łoza, Rodziny polskie pochodzenia cudzoziemskiego osiadłe w Warszawie i okolicach, t.II, Warszawa 1934 Polski Słownik Biograficzny, t. IX, Wrocław itd. 1961 Рyccкий биoгpaфичecкий cлoвaрь, t.