144., w marcu 1864 został dyrektorem Wydziału Komunikacji w Rządzie Narodowym, stanowisko to objął po aresztowanym 6 marca Romanie Żulińskim. Aresztowany na początku kwietnia 1864, podczas przesłuchań zachował się godnie, nie podjął współpracy ze śledczymi, zdecydowanie odmówił obciążenia zeznaniami współtowarzyszy. Przyznał się jednak do winy, przyrzekał poprawę i prosił o łaskęStefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 735.. Skazany na śmierć, został 5 sierpnia 1864 wraz z Romualdem Trauguttem, Józefem Toczyskim, Romanem Żulińskim i Rafałem Krajewskim powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej, jako ostatni ze skazanychTamże, s. 737..
Upamiętnienia
Jeziorański wraz z Trauguttem, Toczyskim, Żulińskim i Krajewskim zostali symbolicznie upamiętnieni na grobie córki Traugutta, Alojzy, na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Imieniem Jeziorańskiego została nazwana ulica przebiegająca przez warszawskie Śródmieście i Żoliborz, prowadząca do południowej bramy Cytadeli.
Galeria
Przypisy
Bibliografia