Podział łąk w odniesieniu do kryterium położenia Ze względu na położenie wyróżnia się łąki: niżowe dolinowe niżowe pozadolinowe górskie
Podział łąk w odniesieniu do kryterium siedliska Ze względów siedliskowych wyróżnia się łąki: grądowe (grądy) – położone w miejscach suchych, zależne od opadów, optymalne użytkowanie kośno-pastwiskowe zalewne (łęgi) – położone w dolinach rzek na terasach zalewowych, cechują się zmiennymi warunkami wodnymi bagienne i pobagienne (bielawy i murszowiska) – położone w miejscach o wysokim poziomie wód, zwykle stagnujących
Podział łąk w odniesieniu do kryterium roślinności Ze względów fitosocjologicznych wyróżnia się:
Siedliska wilgotne łąki trzęślicowe (Molinion)Bogate florystycznie, budowane przez trzęślicę modrą, przytulię północną, czarcikęs łąkowy, sierpik barwierski i inne. Powstają na glebach zmiennowilgotnych, często ubogich, w warunkach sporadycznych pokosów, najwyżej raz w roku, zwykle w sierpniu lub wrześniu. Siano z tych łąk nie ma dużej wartości odżywczej i było niegdyś wykorzystywane na ściółkę dla zwierząt. Wraz z zanikiem tradycyjnego użytkowania łąki te giną, a wraz z nimi zasiedlające je, rzadko spotykane gatunki, m.in. kosaciec syberyjski, mieczyk dachówkowaty, goździk pyszny, oman wierzbolistny.