Historia Żydzi w Białej pojawili się w końcu XVII wieku. Pierwsza wzmianka o nich pochodzi z roku 1697. W 1752 r. w mieście mieszkało już stu Żydów, co stanowiło 20% wszystkich mieszkańców. Najprawdopodobniej społeczność ta zrzeszona była w gminie wyznaniowej. W latach 60. XVIII w. doszło do konfliktu pomiędzy ludnością żydowską a chrześcijańską, który doprowadził do wejścia w życie w 1765 r. prawa „De non tolerandis Judaeis” zakazującego osiedlania się Żydów na obszarze starostwa lipnickiego. Zniszczeniu uległa zarówno miejscowa synagoga, jak i pierwszy cmentarz. Nieznana jest dziś lokalizacja kirkutu, natomiast na podstawie zachowanego opisu z ok. 1812 r. szacuje się jego powierzchnię na 0,1 ha (1000 m²). Żydzi powrócili do miasta około roku 1805, jednak prawo „de non tolerandis Judeis” zniesiono formalnie dopiero w 1848 r.