Rozpowszechnienie Sadzenie tego szczepu stało się powszechne we Francji w roku 1960, kiedy to Algieria zyskała niepodległość i przestała być niedrogim źródłem dostaw czerwonych winogron. Areał obsadzony odmianą we Francji liczył ha w 1968. Carignan najczęściej występuje w regionach Langwedocji, Dolinie Rodanu oraz południowo-wschodniej Francji. Obecnie szczep jest sukcesywnie zastępowany bardziej wyróżniającymi się i bardziej aromatycznymi odmianami winogron. Do 2006 roku uprawy na terenie Francji stopniały do ha. Obszar obsadzony carignan powoli rósł za to w Hiszpanii (od ha w 1989 do ha w 2001).
Liczące się obszary upraw znajdują się jeszcze m.in. we Włoszech, Chile, Maroko i w Kalifornii.
W samej Algierii po 1962 znacząco ograniczono uprawę carignan.
Synonimy carignan noir, bois dur, catalan, roussillonen, monestel i plant de lédenon (Francja) cariñena oraz mazuelo, tinto mazuelo, crujillon i samsó (Hiszpania) carignano i uva di spagna (Włochy) carignane (Kalifornia) carinyena (Katalonia) pinot evara (Portugalia, pomimo braku związku ze szczepem pinot noir)
Istnieją odmiany carignan blanc i carignan gris. Ze skrzyżowania carignan i cabernet sauvignon wyhodowano w Stanach Zjednoczonych odmianę ruby cabernet.
Zobacz też wina francuskie
Przypisy
Kategoria:Szczepy winorośli