Przypadki u dorosłych również zostały odnotowane, aczkolwiek są niezmiernie rzadkie.
Historia thumb|center|Fragment pracy Pietera Pauwa, przedrukowanej pośmiertnie przez Thomasa Bartholina. Obok ryciny autorstwa Andreasa Stoga przedstawiającej Pauwa dokonującego publicznej sekcji w tamtejszym teatrze anatomicznym znajduje się tekst jego XXIII obserwacji dotyczącej guza oka u 3-letniego chłopca thumb|Ilustracja z pracy Wardropa z 1809 roku przedstawiająca guz oka u dziecka Przypuszczalnie najstarszym dowodem występowania tej choroby jest rzeźba z Peru pochodząca sprzed 2000 lat. Pierwszy opis prawdopodobnie dotyczący siatkówczaka pozostawił profesor anatomii i botanik z Lejdy Pieter Pauw, na co zwrócił uwagę w 1963 roku Edwin B. Dunphy. Opis Pauwa odpowiada obrazowi klinicznemu nieleczonego siatkówczaka; guz zajmował oczodół, okolicę skroniową i czaszkę. Tkanka guza miała przypominać „tkankę mózgową zmieszaną z gęstą krwią i pokruszonymi kamieniami”. W 1805 roku William Hey utworzył termin fungus haematodes, którym określił grzybiastą masę guza zajmującego gałkę oczną i niszczącego jego wewnętrzną strukturę. W 1809 szkocki chirurg James Wardrop zebrał obserwacje innych autorów;