Przemienienie Pańskie (również: Transfiguracja) – obraz ołtarzowy autorstwa Rafaela namalowany w latach 1516–1520, przedstawiający Przemienienie Chrystusa na Taborze. Znajduje się w Pinakotece Watykańskiej.
Wbrew tytułowi obraz przedstawia dwa różne wydarzenia biblijne. Dolna część, stanowiąca pierwszy plan, przedstawia historię oswobodzenia z mocy szatana opętanego chłopca. Na górze ukazano przemienienie Chrystusa w obecności Mojżesza i Eliasza. Wydarzeniu przyglądali się apostołowie Piotr, Jakub Starszy i Jan. Na Ziemi panuje zamieszanie, na niebie zaś panuje ład i harmonia, tworzące doskonałość. Dzięki zbadaniu obrazu promieniowaniem rentgenowskim wykazano, że Rafael inaczej chciał przedstawić postacie Chrystusa, Mojżesza, Eliasza i św. Jana.
Według Vasariego była to ostatnia praca Rafaela. Zamówienie na ten obraz ołtarzowy otrzymał Rafael w roku 1516 od kardynała Giulia Medici, późniejszego papieża Klemensa VII. Obraz miał dekorować wnętrze katedry w Narbonie. Artysta nie ukończył dzieła ze względu na śmierć w 1520 roku. Obraz niesiono w procesji pogrzebowej Rafała przed trumną artysty. W literaturze pojawiają się informacje, że po śmierci Rafaela obraz dokończył Giulio Romano, jednak według badań przeprowadzonych w latach 70.