Po śmierci hrabiego Raczyńskiego w 1874 r. pierwotna koncepcja budowy gmachu po wschodniej stronie placu wydawała się bliska realizacji – jednak działkę udało się nabyć (w zamian za wysokie odszkodowanie) dopiero po wieloletnich negocjacjach z synem hrabiego, Karolem Edwardem Raczyńskim.
Budowa mały|Projekt gmachu Reichstagu autorstwa Paula Wallota, 1882 mały|Położenie kamienia węgielnego pod budowę Reichstagu, 1884 Projekt (1881–1884) W grudniu 1881 roku Reichstag zdecydował się zakupić działkę Raczyńskiego. Żywo dyskutowano kwestię zlecenia bez konkursu Ludwigowi Bohnstedtowi aktualizacji i realizacji jego zwycięskiego projektu z 1872 r. Jednak w lutym 1882 roku zdecydowano się na rozpisanie nowego konkursu – tym razem, na prośbę Związku Niemieckich Architektów i Inżynierów, jedynie o zasięgu narodowym. Wysoka nagroda pieniężna gwarantowała szerokie zainteresowanie najlepszych specjalistów. Również Bohnstedt przystąpił do rywalizacji, ale bez powodzenia. Spośród 190 nadesłanych prac wyłoniono dwa zwycięskie projekty: Paula Wallota z Frankfurtu nad Menem i z Monachium. Ponieważ jednak Wallot uzyskał większą ilość głosów za (19 z 21), to on otrzymał zamówienie publiczne.