często zastępowano apostrofem, ale zmiana przyjęła się tylko w języku ukraińskim i białoruskim. Reforma z grudnia 1917 została ostro skrytykowana przez środowiska konserwatywne, duchownych i pisarzy, którzy znaleźli się w opozycji wobec nowego państwa sowieckiego. Jeszcze w latach 70. XX w. niektóre emigracyjne wydawnictwa rosyjskie publikowały dzieła z zachowaniem dawnej ortografii, demonstrując w ten sposób swoje przywiązanie do wartości przedrewolucyjnychNeil Bermel, Linguistic Authority, Language Ideology, and Metaphor: The Czech Orthography Wars. Language, Power and Social Process, Berlin 2007, s. 31..
Wzorując się na zmianach dokonanych w XVIII-XIX w. w ortografii rosyjskiej zmodyfikowano także inne alfabety cyryliczne, np. bułgarskiego, serbskiego oraz niektórych innych języków. W XX w. alfabet rosyjski zaadaptowano do zapisu licznych języków na terenie ZSRR oraz w Mongolii. Sytuacja taka utrzymuje się w zasadzie do dziś, aczkolwiek niektóre z tych języków porzuciły cyrylicę na rzecz alfabetu łacińskiego. W większości tych lokalnych odmian alfabetu dodane zostały dodatkowe litery dla oddania dźwięków niewystępujących w języku rosyjskim.