Pisał także o historii ruchów politycznych w Słowenii od końca XIX wieku do czasów II wojny światowej, szczególnie o słoweńskim chrześcijańskim socjalizmie i o najważniejszych problemach narodowościowych Słowenii.

Jest członkiem Instytutu Historii Europejskiej w Moguncji, oraz członkiem (senior fellow) w Centrum Europejskich Studiów Integracyjnych w Bonn.

Działał również w polityce. Jako wielbiciel Jože Pučnika, wstąpił po demokratyzacji w Słowenii do Słoweńskiej Unii Socjaldemokratycznej. Był aktywnym członkiem Słoweńskiej Partii Demokratycznej (znanej jako Socjaldemokratyczna Partia Słowenii w latach 1989–2003). W latach 1992–1993 sprawował urząd ministra bez teki ds. Słoweńców przebywających zagranicą i mniejszości etnicznych w Słowenii w pierwszym koalicyjnym rządzie Janeza Drnovšeka.. W latach 2004–2008 pełnił funkcję przewodniczącego wewnętrznego komitetu partii ds. polityki oświatowej;