Pionowa składowa tej siły równoważy siłę ciężaru cieczy, z czego wynika wysokość podciągania kapilarnego:
gdzie Q – ciężar słupa wody, h – wysokość słupa wody, r – promień kapilary, ρ – gęstość wody, V – objętość zajmowana przez wodę, m – masa wody, g – przyspieszenie ziemskie, F – siła napięcia powierzchniowego, σ – napięcie powierzchniowe, θ – kąt zwilżania.
Dla wody Dla czystej wody kontaktującej się ze szklaną rurką i powietrzem: σ = 0,0728 J/m² przy 20 °C θ = 20° (0,35 rad) ρ = 1000 kg/m³ g = 9,8 m/s²
W rurze o promieniu 1 m woda podniesie się o 0,014 mm; w rurce o promieniu 1 mm – o 14 mm; natomiast w rurce o promieniu 0,1 mm – o 140 mm.
Przykłady Zmiana wysokości słupa cieczy – w zależności od kąta zwilżania podnoszenie lub obniżanie: menisk wody w rurce szklanej jest wklęsły (woda dobrze zwilża szkło) i słup cieczy jest podnoszony na wysokość zależną od jej średnicy, menisk rtęci w rurce szklanej jest wypukły (rtęć nie zwilża szkła) i jest obniżany w porównaniu z powierzchnią cieczy swobodnej, Kondensacja i histereza kapilarna – zmiana ciśnienia przy którym para cieczy ulegnie kondensacji lub ciecz odparowuje. Przepływ krwi przez naczynia włosowate. Przepływ wody w naczyniach roślin – zjawiska kapilarne umożliwiają rośnięcie drzew na wysokość większą niż 10m (bez zjawiska kapilarnego słup