W 1985 roku otrzymał stypendium DAAD i zamieszkał w Berlinie, gdzie otrzymał dość pokaźną pracownię i jego obrazy zaczęły wchodzić w przestrzeń (instalacja Homage for the Street zrealizowana dla Ruine der Künste w Berlinie). Przyjaźń z innymi berlińskimi artystami, a przede wszystkim z jednym z pionierów ruchu Fluxus – Emmettem Williamsem, czy znanym galerzystą René Blockiem wpłynęły pod koniec lat 80. znacznie na nowy etap twórczości i działalności Waśki. Także kontakt z tzw. twórczością zachodnią (szczególnie fascynacja dziełami Jacksona Pollocka, Barnetta Newmana, Josepha Beuysa i Marcela Duchampa) oraz nowe lektury (Mistrz Eckhart, Carl Gustav Jung) i wielokrotne podróże do USA i Australii zapoczątkowały kolejny etap w jego twórczości w postaci zastosowania kompletnie nowych materiałów, „naturalnych”, takich jak sadza, pigment, złoto, srebro, piasek, rdza, mleko, wosk i temu podobne (Man in the night, Event with soot and gold, Red rock at dawn). „W przypadku Waśki najistotniejszą modyfikacją stało się sięgnięcie po odmienne niż poprzednie materiały.