Można to zauważyć na przykład w lutym i marcu, gdy odbywają się pielgrzymki do Mekki (hadżdż) – lotniska są wypełnione pobożnymi muzułmanami.
Uzyskana w 1947 roku niepodległość Indii, o którą hindusi walczyli razem z muzułmanami, przyniosła niekorzystne zmiany w życiu społeczności muzułmańskiej. W związku z rozpadem Indii Brytyjskich na dwa państwa – oficjalnie laickie Indie i muzułmański Pakistan – wielu muzułmanów przeniosło się do Pakistanu. Ci, którzy pozostali, musieli mierzyć się z uprzedzeniami, które wzmocniły wzajemne rzezie w 1947 roku.
Powstanie Pakistanu W lipcu 1947 roku parlament brytyjski ogłosił Akt Niepodległości Indii (India Independence Act). Indie podzielono na dwa niezależne dominia: 14 sierpnia powstał Pakistan, 15 sierpnia powstały niepodległe Indie.
W przypadku Pakistanu na bazie wspólnej religii mieszkańców utworzono państwo bez tradycji historycznej, składające się z dwóch oddalonych od siebie o 1500 km części: Pakistanu Zachodniego i Pakistanu Wschodniego (Muhammad Ali Jinnah daremnie domagał się między wschodnim i zachodnim Pakistanem korytarza długości 1500 km). W momencie podziału Indii w 1947 roku 30% mieszkańców Indii stanowili muzułmanie, zamieszkujący przeważnie północną część kraju.