Na obszarze wyspy wytyczono 5 ostoi ptaków IBA: Point W of Walker Point – z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych Saddleback Point – z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych Mount Elder – z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych Stinker Point – z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych, białobrewych i złotoczubych oraz petrelców olbrzymich Point W of Cape Lookout – z uwagi na obecność kolonii pingwinów maskowych
Na wyspie występują słonie morskie i kotiki antarktyczne. Gniazdują tu petrele śnieżne i wydrzyki brunatne. Zaobserwowano tu także petrele antarktyczne, warcabniki, petrele niebieskie, oceanniki żółtopłetwe i czarnobrzuche, albatrosy czarnobrewe, szarogłowe i ciemnogłowe, mewy południowe i pochwodzioby żółtodziobe.
W wodach wokół wyspy spotkać można humbaki i finwale.
Historia 240px|thumb|Shackleton wypływający do Georgii Południowej po pomoc (24 kwietnia 1916) 240px|thumb|Popiersie kapitana Luisa Pardo w Point Wild (2020) Wyspa została odkryta w styczniu lub lutym 1820 roku przez Edwarda Bransfielda (ok. 1785–1852), który pobieżnie zmapował jej północne wybrzeże. W latach 1820–1821 została zmapowana przez Roberta Fildesa.