miejsce w konkurencji jedynek, rozdzielając na podium swoje rodaczki: Silke Kraushaar-Pielach i Anke Wischnewski. Z kolei 14 grudnia 2008 roku odniosła pierwsze zwycięstwo w tym cyklu, pokonując w konkurencji jedynek na zorganizowanych w Winterbergu zawodach sezonu 2008/2009 rodaczki: Tatjanę Hüfner i Anke Wischnewski.
W 2010 roku po raz pierwszy w karierze wystąpiła na igrzyskach olimpijskich. W rywalizacji jedynek na igrzyskach w Vancouver zdobyła wówczas brązowy medal olimpijski. Podczas kolejnych zimowych igrzysk, w 2014 roku w Soczi, została podwójną mistrzynią olimpijską – w jedynkach i sztafecie. Oba tytuły obroniła w 2018 roku w Pjongczangu.
W mistrzostwach świata seniorów po raz pierwszy wystartowała w 2007 i była o krok od zdobycia medalu w jedynkach zajmując 4. miejsce. W kolejnym roku została wicemistrzynią świata w jedynkach przegrywając jedynie z Tatjaną Hüfner. W 2009 powtórzyła sukces w jedynkach dokładając do tego złoto w drużynie. W 2011 wywalczyła kolejne srebro, przegrywając ponownie z Hüfner. W kolejnym sezonie poszło jej gorzej i zajęła najniższy stopień podium. Na kolejnych mistrzostwach świata w 2013, 2015 i 2016 roku wywalczyła złote krążki zarówno w konkurencji jedynek jak i w sztafetach mieszanych.