W łonie KPC reprezentował poglądy antyrewizjonistyczne, popierał tzw. linię GottwaldaWokół Klementa Gottwalda skupiło się pod koniec lat dwudziestych skrzydło radykalne, akceptujące dyrektywy płynące z ZSRR. Zob. Jerzy Tomaszewski, „Czechosłowacja”, Warszawa 1997, s. 39.. Jako poseł organizował strajki, marsze głosowe oraz demonstracje ludności na Śląsku Cieszyńskim i Opawskim. Sprzeciwiał się wykorzystywaniu przez władze polskie (m.in. konsulat generalny RP w Morawskiej Ostrawie) problemu mniejszości polskiej w celu walki z państwem czechosłowackim, choć jednocześnie zdecydowanie opowiadał się za przestrzeganiem praw ludności polskiej. Po zajęciu Zaolzia przez wojska polskie został aresztowany i wraz z Franciszkiem Krausem osadzony w więzieniu na Mokotowie, z którego wyszedł po wydaniu oświadczenia, w którym zrywał z ruchem komunistycznym i namawiał do tego pozostałych. Od kwietnia 1939 był pod nieustannym nadzorem policji. Podjął pracę w kasie brackiej górniczej w Orłowej oraz Centralnym Stowarzyszeniu Spożywczym dla Śląska Cieszyńskiego w Łazach.