thumb|260px|Dąbrowa (Czechy) – tablica ofiar okupacji niemieckiej z nazwiskiem Karola Śliwki thumb|260px|Frysztat (część Karwiny) – ulica Karola Śliwki Karol Śliwka (ur. 13 marca 1894 w Bystrzycy, zm. w marcu 1943 w Mauthausen) – polski działacz komunistyczny w Czechosłowacji, jeden z liderów społeczności polskiej na Śląsku Cieszyńskim, deputowany do Zgromadzenia Narodowego Republiki Czechosłowackiej (1925–1938).
Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie wielodzietnej (miał siedmioro rodzeństwa) na Śląsku Cieszyńskim. Pochodził z rodziny ewangelickiej, w której kobiety były religijne, a mężczyźni byli komunistycznymi "bezbożnikami". Jego ojciec, Jan Śliwka, był hutnikiem w hucie trzynieckiej i jednocześnie działaczem robotniczym i oświatowym. Po ukończeniu pięciu klas szkoły powszechnej w rodzinnej Bystrzycy uczył się w Gimnazjum Polskim w Cieszynie (od 1905). Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się na ochotnika do armii Józefa Hallera, jednak po kilku miesiącach dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał w latach 1915–1918 (głównie w Kałudze). Po rewolucji lutowej w 1917 przystąpił do Sekcji Międzynarodowej RKP(b). Wziął udział w I Kałuskim Zjeździe Gubernialnym Partii oraz wszedł w skład Kałuskiego Komitetu Gubernialnego RKP(b) i Gubernialnej Komisji ds.