Powrócił na atol Majuro, z którego ponownie wyruszył 13 kwietnia 1944 roku aby wspierać lądowanie pod Hollandia na Nowej Gwinei w dniach 21 kwietnia do 29 kwietnia, a następnie brał udział w atakach na nieprzyjacielskie bazy na atolu Truk (w dniach 29–30 kwietnia) i (przekraczając linię zmiany daty) na wyspie Ponape 1 maja. Po tych akcjach lotniskowiec powrócił 11 maja do bazy w Pearl Harbor, którą ponownie opuścił 29 maja wypłynąwszy w rejs w kierunku Majuro. Tam dołączył do zespołu szybkich lotniskowców, z którymi brał udział w atakach na Marianach. W dniach od 11 do 18 czerwca samoloty z lotniskowca atakowały cele na wyspach Guam, Rota, Tinian, Pagan i Saipan. Będąc w składzie Task Force 58.2, lotniskowiec brał udział w bitwie na Morzu Filipińskim. Załogi samolotów zgłosiły zestrzelenie około 30 samolotów nieprzyjaciela, a artylerzyści okrętu kolejnych trzech. Po bitwie okręt powrócił na Mariany i brał udział w kolejnych uderzeniach na wyspy Pagan, Rota i Guam. W połowie lipca okręt wspierał lądowanie na Tinian i Guam. 2 sierpnia lotniskowiec przybył po zaopatrzenie na Eniwetok, a następnie atakował cele na Filipinach. 9 września i w dniu następnym samoloty z lotniskowca atakowały cele w północnej części Mindanao. Również we wrześniu „Princeton” wspierał lądowanie piechoty morskiej na Palau.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — USS Princeton (CVL-23) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.