W 1933 ojciec ukończył w Miedzeszynie, wówczas podwarszawskim letnisku, budować willę i Lipniaccy po raz drugi zmienili adres zamieszkania. Prawdopodobnie w tym samym roku przepisano Wojciecha do gimnazjum przy ul. Polnej. O niezwykłej atrakcyjności miejsca nowego pobytu, Miedzeszyna i okolic świadczą dzisiejsze Mazowiecki Park Krajobrazowy z przeszło 60 pomnikami przyrody oraz otoczenie rezerwatami przyrody: „Las im. Jana III Sobieskiego”, „Świder” (doliny rzek Świdra i Mieni), wiślańskimi „Wyspy Świderskie” i „Wyspy Zawadowskie”. W tak urozmaiconym krajobrazie i bogatej przyrodzie wzrastał i kształtował się przyszły krajoznawca-regionalista.
Miedzeszyn to była także najnowsza historia z niezabliźnionymi ranami bitwy warszawskiej 1920, ze świeżymi jeszcze śladami frontowych transzei. W celu dokładnego rozpoznania krwawych wydarzeń, Wojciech zwiedzał okolice Kołbieli, Sufczyna, Glinianki i Sępochowa, przeprowadzał długie rozmowy ze świadkami bitwy, mieszkańcami wsi i żołnierzami, robił notatki, fotografował. Te pierwsze wycieczki po najbliższej okolicy wykazały talent wnikliwego badacza i obserwatora, opierającego się na rzetelnej wiedzy, stroniącego od fantazjowania. Z lat szkolnych, szóstej klasy gimnzjum dał się poznać jako autor dokumentacji krajoznawczej z wycieczki do Krakowa, na Śląsk i w góry.