Konstruktorem pocisków V-2 był Wernher von Braun.

Pociski V-1 i V-2 zastosowane zostały przez Niemców w połowie 1944 roku do ataków na Londyn i inne miasta i centra przemysłowe Wielkiej Brytanii, a potem także na odbite przez aliantów miasta takie jak Paryż, Lille, Antwerpię, Brukselę, Liège, Maastricht.

W zwalczaniu niemieckich nowych technologii zbrojeniowych znaczny udział miał polski ruch oporu. W lutym 1943 roku wywiad Armii Krajowej wykrył ośrodek Peenemünde i dostarczył aliantom zachodnim informacji o charakterze prowadzonych w nim prac. Na podstawie m.in. tych informacji 18 VIII 1943 roku lotnictwo RAF dokonało ogromnego nalotu, niszcząc w znacznym stopniu ośrodek Peenemünde. W 1944 roku wywiad AK przekazał aliantom szczątki przejętej rakiety V-2.

Po przegranej przez III Rzeszę wojnie Wernher von Braun uniknął sądu wojennego, przejęty bowiem został przez Amerykanów zainteresowanych techniką rakietową (Operacja Spinacz). Przez wiele lat von Braun pracował przy amerykańskich projektach rakiet kosmicznych, w tym przy misji Apollo.

Zobacz też Wunderwaffe

Kategoria:Broń niemiecka