Na początku 1941 ukończył kurs doskonalący przy Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego.
W chwili ataku Niemiec na ZSRR dowodził nadal 100 Dywizją Strzelecką w składzie 2 Korpusu Strzeleckiego Frontu Zachodniego, która odznaczyła się w bojach odwrotowych pod Mińskiem 26–30 czerwca 1941 przeciw oddziałom niemieckiego 39 Korpusu Pancernego. Następnie, w składzie 24 Armii Frontu Rezerwowego, 100 Dywizja odznaczyła się w bitwie pod Jelnią we wrześniu 1941, odbijając przejściowo miasto Jelnia w obwodzie smoleńskim. Za zasługi bojowe, 100 Dywizja przemianowana została 18 września 1941 na 1 Gwardyjską Dywizję Strzelecką.
W toku wojny, na bazie tej dywizji sformowano 1 Gwardyjski Korpus Zmechanizowany (w składzie 3 Gwardyjskiej Armii), w dalszym ciągu pod dowództwem Russijanowa, który awansował na stopień generała porucznika. Korpus walczył m.in. w operacjach donbaskiej i zaporoskiej Frontu Południowo-Zachodniego, a pod koniec wojny w marcu-kwietniu 1945 w operacji wiedeńskiej.
Po wojnie Russijanow w 1949 ukończył Akademię Wojskową Sztabu Generalnego. Był zastępcą dowódcy armii, pracował też w ministerstwie obrony ZSRR.