Otarka australijska, uchatka australijska (Neophoca cinerea) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny uchatkowatych (Otariidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1816 roku francuski lekarz i przyrodnik François Auguste Péron nadając mu nazwę Otaria Cinerea. Holotyp pochodził z Wyspy Kangura, w Australii Południowej, w Australii. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju otarka (Neophoca).
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Neophoca: neos „nowy”; rodzaj Phoca (foka). cinerea: „popielato-szary, koloru popiołu”, od cinis, cineris „prochy, popioły”.
Zasięg występowania Otarka australijska występuje w południowej Australii, od archipelagu Houtman Abrolhos w środkowej części Australii Zachodniej na wschód wzdłuż wybrzeża do południowo-wschodniej Australii Południowej, w tym Wyspy Kangura.
Morfologia Długość ciała samic 130–180 cm, samców 250 cm;