Po raz pierwszy obowiązki prezydenta Odessy pełnił w latach 1994–1998. Podczas wyborów głowy miasta w 1998 zdobył największą liczbę głosów, jednak jego kandydatury nie zatwierdził prezydent Łeonid Kuczma, w związku z czym odbyły się ponowne wybory, do których Eduarda Hurwica nie dopuszczono. W 2005 powrócił na stanowisko mera tego miasta, rezygnując jednocześnie z mandatu posła. W wyborach w 2010 nie uzyskał reelekcji na urząd mera. Po ogłoszeniu wyników jego zwolennicy organizowali masowe demonstracje w Odessie, oskarżając władze w Kijowie o fałszerstwa wyborcze. W 2012 powrócił do parlamentu z ramienia partii UDAR, zasiadając w Radzie Najwyższej do końca kadencji w 2014.
Odznaczenia Order „Za zasługi” III kl. Order Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego II kl.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Politycy Ludowego Ruchu Ukrainy Kategoria:Politycy Naszej Ukrainy Kategoria:Politycy Bloku Petra Poroszenki Kategoria:Politycy partii UDAR Kategoria:Ukraińscy samorządowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Księcia Daniela Moskiewskiego Kategoria:Ukraińscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mohylowie Podolskim