Przeciwnik ruchu ludowego, szczególnie ostro zwalczał zaraniarzyT. Domański, Postawy społeczno-polityczne duchowieństwa diecezji kieleckiej w latach 1864–1914. TKN Kielce 2008, s. 189-204.. W poglądach politycznych reprezentował zdecydowany konserwatyzm. Sympatyk Narodowej DemokracjiA. Kołodziejczyk, Ruch ludowy a Kościół rzymskokatolicki w latach II Rzeczypospolitej. Warszawa 2002, s. 122.. Po 1914 był zdecydowanym przeciwnikiem Józefa Piłsudskiego. Zwalczał tworzone przez niego Legiony Polskie, m.in. nie zezwalał na uczestnictwo podległych mu księży w pogrzebach legionistów oraz w uroczystościach patriotycznych organizowanych przez działaczy lewicy niepodległościowej. Jego postawa po śmierci Piłsudskiego stała się przyczyną ostrego konfliktu między państwem polskim a Stolicą Apostolską. Nie wywiesił wtedy flag żałobnych, a tylko flagi państwowe bez oznak żałoby, a także odmówił żądaniu władz bicia w dzwony kościelne. Wówczas członkowie Związku Legionistów i innych organizacji prorządowych weszli samowolnie na dzwonnicę katedry i zaczęli bić w dzwony. Biskup wysłał ludzi, którzy usiłowali temu przeszkodzić, ale bezskutecznie, po czym doszło do zamieszek. Podburzony tłum usiłował wedrzeć się do rezydencji biskupa, co zostało udaremnione dzięki interwencji policji„Gazeta Lwowska”, nr 111/1935, s. 4..