Przez wiele lat Raffaele Costa należał do Włoskiej Partii Liberalnej. W latach 80. pełnił funkcję zastępcy sekretarza krajowego tego ugrupowania. W maju 1993 stanął na czele liberałów, był ostatnim sekretarzem PLI, która na skutek afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli) w lutym 1994 uległa rozwiązaniu. Po likwidacji Włoskiej Partii Liberalnej Raffaele Costa znalazł się wśród założycieli nowej formacji Unione di Centro, która nawiązała współpracę wyborczą i polityczną z Forza Italia, a ostatecznie przystąpiła do FI w 1999.
Od 1999 do 2004 Raffaele Costa był także posłem do Parlamentu Europejskiego. Należał do grupy Europejskiej Partii Ludowej i Europejskich Demokratów. Był członkiem Komisji ds. Kontroli Budżetu i Komisji ds. Petycji, a od połowy kadencji Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia i Ochrony Konsumentów.
W 2004 wygrał wybory na urząd prezydenta prowincji Cuneo, który sprawował do 2009. Należał następnie do powstałego na bazie m.in. FI Ludu Wolności.
Ojciec polityka Enrica Costy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Politycy Ludu