Był członkiem Rady Frontu Jedności Narodu.

W 1962 został wybrany na stanowisko sekretarza generalnego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce i w tym samym roku przeprowadził się do Warszawy. Zajmował się sprawami dzieci i młodzieży żydowskiej. Organizował kolonie i obozy letnie, wspierał finansowo dom dziecka w Świdrze oraz organizował spotkania dla studentów. Po antysemickiej kampanii będącej następstwem wydarzeń marcowych został wybrany przewodniczącym Towarzystwa. Funkcję tę pełnił do śmierci w 1984. Był członkiem Rady Artystycznej Państwowego Teatru Żydowskiego"Życie Warszawy", nr 70 z 22 marca 1984, s. 12 (nekrolog).

Pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 8, rząd 9)Grób Edwarda Rajbera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie. Jego żona Hanna Mistowska-Rajber (zm. 2021) była członkiem Zarządu Głównego TSKŻ.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżami Komandorskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także Medalem 30-lecia Polski Ludowej.

Przypisy

Bibliografia

"Trybuna Ludu", nr 62 z 13 marca 1984, s. 5;