W latach 1994–1996 stał na czele słowackiego PEN Clubu. Od 1995 do 1996 w ramach fundacji Nadácia Milana Šimečku był koordynatorem projektu zbierania świadectw osób, które przeżyły Holokaust. W 1997 współtworzył instytut analityczny IVO (Inštitút pre verejné otázky), badający stan słowackiej demokracji w dobie rządów Vladimíra Mečiara. Pełnił funkcję jego pierwszego prezesa.
Po dojściu do władzy koalicji demokratycznej w 1998 przeszedł do pracy w dyplomacji. W latach 1999–2003 był ambasadorem Słowacji w Waszyngtonie. Później ponownie związany z IVO jako analityk i honorowy prezes, wykładał także na Uniwersytecie Ekonomicznym w Bratysławie (2009–2014). Kandydował bez powodzenia w wyborach prezydenckich w 2004, uzyskując w pierwszej turze głosowania 6,5% głosów.
W 2014 nowo wybrany prezydent Andrej Kiska powierzył mu funkcję swojego doradcy.
Ojciec Daniela Bútory.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2011) Krištáľové krídlo (2002)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu